Gedwongen moeten verhuizen is zwaar en emotioneel voor bewoners. Goede communicatie, ruimhartige vergoedingen, intensieve persoonlijke hulp en een spijtoptantenregeling kunnen het leed verzachten. Dit blijkt uit onderzoek naar de gevolgen van sloop in krimpregio Oost-Groningen.
Oost-Groningen kampt al enige tijd met krimp. Daarom sloopte woningcorporatie Acantus de afgelopen 20 jaar zo’n 5.000 huurwoningen. Voor veel bewoners was verhuizing naar een andere plaats of buurt een zware en emotionele gebeurtenis, zo werd duidelijke uit een onderzoek dat in opdracht van huurdersorganisatie SPBA (Stichting Platform Bewonersorganisaties Acantus) en met medewerking van Acantus en de SEV, is uitgevoerd door het Woonbond Kennis- en Adviescentrum.
Het onderzoeksrapport getiteld ´Wij gaan Pekel niet uit´ werd op 10 juli in Oude Pekela aangeboden aan
gedeputeerde Marianne Besselink, directeur Harry Cremer van Acantus, en aan een van de bewoners die aan het onderzoek heeft meegedaan.
Ontworteld
De conclusies uit het onderzoek, waarvoor 45 meest oudere bewoners werden geïnterviewd, liegen er niet om. Bijna driekwart van de geïnterviewden is ontevreden over de nieuwe omgeving en mist de oude sociale contacten. Ze voelen zich ‘ontworteld’. Dat blijkt voor de meeste bewoners veel zwaarder te wegen dan de fysieke aspecten, zoals de nieuwe woning, waarmee men overwegend wel in z’n nopjes is.
Ontevreden over begeleiding
Bovendien zijn veel bewoners ontevreden over de manier waarop Acantus hen gedurende het herhuisvestingsproces heeft geïnformeerd en begeleid. De meesten wisten niet eens dat krimp de reden was voor de sloop van hun woning. De verloedering tijdens de sloopperiode zorgde voor nare ervaringen. ‘Ik heb acht maanden in angst geleefd’, vertelde een bewoner. Alles bij elkaar kijkt meer dan de helft (55 procent) negatief terug op het hele proces.
Acantus belooft beterschap
Acantus erkent dat met name de communicatie geen schoonheidsprijs verdient en heeft beterschap beloofd. Harry Cremer: ‘Acantus kiest nu meer voor de menselijke benadering. We willen dichterbij de bewoner komen.’ Het rapport komt met een aantal aanbevelingen waarmee ook andere krimpregio’s hun voordeel kunnen doen. Goede communicatie is essentieel. Informeer bewoners duidelijk en tijdig, toon begrip voor hun situatie en geef ze waar mogelijk inspraak bij de uitwerking en de fasering van de sloopplannen.
Goed beheer en ondersteuning
Een andere les die het onderzoeksrapport trekt is om tijdens (en na) de sloopperiode veel aandacht te schenken aan de buurt en de bewoners. Voorkom verloedering en onveiligheid, zorg voor duidelijke en redelijke regels voor het opleveren van de oude woningen en wees ruimhartig met vergoedingen. Persoonlijke begeleiding van de vaak oudere en kwetsbare bewoners is van groot belang. Bied ze zorg, hulp en praktische ondersteuning voor, tijdens en na de verhuizing.
Spijtoptantenregeling
Opvallend is de aanbeveling voor een spijtoptantenregeling. Een dergelijke regeling stelt huurders in de gelegenheid om opnieuw te verhuizen als ze niet kunnen wortelen in hun nieuwe woonomgeving. De Woonbond en de SEV gaan huurdersorganisaties, woningcorporaties en gemeenten in andere krimpgebieden actief wijzen op de aanbevelingen uit het onderzoek.
Zie ook
