Heeft u een geliberaliseerde huurprijs, dan gelden er geen door de overheid vastgelegde afspraken over maximaal toegestane huurprijzen. De inhoud van uw huurcontract bepaalt wat de jaarlijkse huurverhoging wordt. Dit geldt alleen voor zelfstandige woonruimte.
Om na te gaan of uw huurprijs is geliberaliseerd, moet u twee zaken controleren:
- wat is de ingangsdatum van de huurovereenkomst
- wat was toen de kale huur?
Vervolgens vergelijkt u die gegevens met het lijstje met de liberalisatiegrenzen.
De liberalisatiegrens werd jaarlijks per 1 juli aangepast; met ingang van 2011 gebeurt dit per 1 januari.
- Heeft u een all-inhuur, waarin kale huur en servicekosten niet (in het huurcontract) zijn gesplitst, dan kan uw huur nooit geliberaliseerd zijn.
- Uw huurprijs is alleen geliberaliseerd als uw kale huur op de ingangsdatum van het huurcontract hoger was dan de liberalisatiegrens die op dat moment gold. Ook als de huurprijs exact hetzelfde was als de toenmalige liberalisatiegrens is uw huur geliberaliseerd.
- De huurprijsliberalisatie geldt van 1 juli 1989 tot 1 juli 1994 alleen voor (nieuwbouw)woningen die in deze periode voor het eerst zijn verhuurd. Sinds 1 juli 1994 is de regeling van toepassing op alle vanaf dat moment gesloten huurovereenkomsten voor zelfstandige woonruimte.
Nieuwe huurder? Controleer de puntentelling!
In principe kunnen huurders met een geliberaliseerde huur niet terecht bij de Huurcommissie. Wel kan de 'geliberaliseerde' huurder de huurprijs door de Huurcommissie laten toetsen aan de maximaal toegestane huur volgens het puntenstelsel. Blijkt het aantal punten niet hoog genoeg voor een maximaal toegestane huur boven de liberalisatiegrens, dan verlaagt de Huurcommissie de huur tot de maximaal toegestane huur op grond van het aantal punten en is de huurprijs niet geliberaliseerd. U heeft overigens maar zes maanden om deze toets aan te vragen bij de Huurcommissie. Daarna kan het niet meer.
Huurverhoging bij geliberaliseerde huur
In huurcontracten van 'geliberaliseerde' huurders komen allerlei bepalingen voor als het gaat om de jaarlijkse huurverhoging. Gebruikelijk is een zogeheten 'indexeringsclausule', die inhoudt dat de huur jaarlijks wordt verhoogd met een prijsindexcijfer dat door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) wordt vastgesteld. Deze percentages komen doorgaans overeen met het inflatiepercentage. Sommige verhuurders nemen in het huurcontract op dat daar nog een bepaald (maximum)percentage bovenop kan komen. Staat er het huurcontract helemaal niets over de huurverhoging, dan kan de verhuurder in principe jaarlijks elk voorstel doen dat hij wil.
Liberalisatiegrenzen
Hieronder vindt u de grenzen vanaf 1 juli 1989. Tot 2001 gaat het om een bedrag in guldens (ƒ). Sinds 2002 gaat het om een bedrag in euro's (€ )
1 juli 1989 - ƒ 750,-1 juli 1990 - ƒ 775,-
1 juli 1991 - ƒ 820,-
1 juli 1992 - ƒ 865,42
1 juli 1993 - ƒ 913,33
1 juli 1994 - ƒ 963,75
1 juli 1995 - ƒ 1007,50
1 juli 1996 - ƒ 1047,92
1 juli 1997 - ƒ 1085,-
1 juli 1998 - ƒ 1085,-
1 juli 1999 - ƒ 1107,-
1 juli 2000 - ƒ 1149,-
1 juli 2001 - ƒ 1193,- (€ 541,36)
1 juli 2002 - € 565,44
1 juli 2003 - € 585,24
1 juli 2004 - € 597,54
1 juli 2005 - € 604,72
1 juli 2006 - € 615,01
1 juli 2007 - € 621,78
1 juli 2008 - € 631,73
1 juli 2009 - € 647,53
1 januari 2011 - € 652,52
1 januari 2012 - € 664,66
