Starten met huren: een tijdelijk thuis

Eindelijk een woning van jezelf

Na een aantal verhuizingen en een periode die ze achteraf als dakloos zou bestempelen, heeft Anna Strijbos (24) voor het eerst een eigen woonplek. ‘Nu heb ik de ruimte om zelf te bepalen wat ik in mijn huis wil hebben en welke mensen ik in mijn leven wil. Dat geeft zoveel rust.’

Anna woont op de tweede verdieping van een pand vlak buiten het centrum van Haarlem, direct onder het schuine dak. Ze heeft een woonkamer met open keukentje, een slaapkamer en een dakterras. 34 vierkante meter voor 1.075 euro. Ze mag blij zijn dat ze een woning heeft, maar ze voelde zich er zeker niet direct thuis. Wat hielp was haar nieuwe cyaankleurige, fluwelen bank. ‘Toen ik ging kijken zat de oude huurster er nog in. Zij had een doorgezakte bank met een vlek erin. Alles was een beetje smoezelig en heel volgepropt. Pas toen mijn bank er stond, en mijn boeken, en ik het had ingericht zoals ik het wilde, durfde ik erin te gaan.’

Twee jaar geleden zocht Anna dringend een plek om te wonen. Thuis kon ze niet langer blijven. Ze vond via een Facebook-groep een kamer bij een andere jonge vrouw in een particuliere huurwoning. Het was fijn dat ze ergens terechtkon, maar echt thuis was het niet. ‘Ik durfde mijn plek niet goed op te eisen, omdat alle meubels van haar waren. Ik voelde ongemak als zij met haar vriend op de bank lag en ik in mijn kamer. Theezetten liet ik maar zitten. Ik had thuis niet leren koken, maar durfde ook niet te experimenteren. Ik voelde me erg ontheemd.’

Constant op de uitkijk

Na een half jaar moest ze vertrekken, omdat de vriend in de woning kwam wonen. Ze kon een kamer krijgen in Leiden, waar ze studeerde, in huis bij een schrijver met wie ze samenwerkte. Maar daar gebeurde hetzelfde als eerder. ‘Er was een regel: met ontbijt, lunch en diner kon je aan de tafel zitten en gebruikmaken van de huiskamer, daarbuiten niet. Ik durfde weer niet te koken. Ik was ook constant op de uitkijk: wanneer komt Jeroen thuis? En als hij ‘s avonds op de bank lag, wilde ik niet naar beneden voor thee. Het was niet van mij.’

Ik voelde ongemak als zij met haar vriend op de bank lag en ik in mijn kamer. Theezetten liet ik maar zitten

Ook daar moest ze na een half jaar weg, omdat het huis verkocht werd. In de volgende maanden woonde ze afwisselend bij haar partner en zijn huisgenoot in Amsterdam, in onderhuur bij haar zangdocente als die even weg was, en bij haar oma in Noordwijk op zolder, waar ze verder niemand kende. Ze pendelde heen en weer tussen Amsterdam, Noordwijk en Leiden. ‘Ik ben toen ook met heel rare klachten in het ziekenhuis opgenomen, maar ze vonden geen aanwijsbare oorzaak. Ik denk achteraf dat het superveel stress was, van me ontheemd voelen en eigenlijk praktisch dakloos zijn. Stel: ik zou ruzie krijgen met mijn vriend. Hij kon me er dan zo uitschoppen. Toen ben ik gestopt met mijn studie. Het was gewoon te zwaar.’

Haar woning vond ze uiteindelijk via haar eerste huisgenoot. ‘En waren meer dan vijfhonderd gegadigden. Maar het was alleen voor studenten en ik studeerde deeltijd aan de Open Universiteit. Dat was een voorsprong, en dat de makelaar met mijn vorige huisgenoot had gebeld. De dobbelstenen waren in één keer goed gegooid.’

Ze moet waarschijnlijk wel na twee jaar de woning weer uit, als de eigenaresse het pand verkoopt. Maar dat weerhoudt haar er niet van het in te richten zoals ze zelf wil. ‘Er moeten nog mooie houten tegels komen voor het dakterras, en ik wil veel meer Japans servies, echt handgemaakt. Dat ik naar mijn bord kijk en denk: dit is zo waardevol voor mij. Het is ergens best materieel, maar ook geestelijk. Ik haal er inspiratie en plezier uit.’

Zes uur reizen voor je werk

Marouan Moussi (28) woont in Enschede en treint voor zijn werk naar Den Haag, Almere en Amersfoort. Op zich woont hij prettig, maar een huis dichter bij zijn werkgebied zou wel heel fijn zijn. ‘Met een woning vanaf Deventer ben ik al heel blij.’

In Enschede woont hij samen met zo’n tweehonderd andere jonge mensen in het woonconcept Bundle. Dat is een complex met zelfstandige studio’s speciaal voor studenten, recent afgestudeerden en jonge zelfstandigen, met ook gezamenlijke ruimtes, zoals een grote extra keuken, dakterras, wasruimte en werkplekken. Het is een samenwerking tussen de lokale woningcorporatie Domijn en de Enschedese studentenhuisvester Veste Wonen. Het gebouw is twee jaar oud en staat vlak bij de stad. Zijn woning valt met 890 euro huur nog net in de sociale sector.

‘Ik heb een studio van veertig vierkante meter met alles voor mezelf. Maar het is ook gericht op elkaar ontmoeten, met gezamenlijke ruimtes en activiteiten. Bij de selectie kijken ze hoe je wil gaan bijdragen aan de community.’ Zo is er een activiteitencommissie, die organiseert binnenkort het zomerfeest, en een groepje voor het onderhoud van de moestuin.’

Marouan heeft goed contact met zijn buren en at laatst met zijn buurman. ‘Ik heb het fijn. Ik heb het liefst mijn eigen plekje zoals nu. En als ik behoefte heb aan samen met anderen iets doen, kan ik dat opzoeken. En Enschede voelt als een groot dorp, dat heeft ook zijn charme. Het is gewoon dat ik soms zes uur op een dag moet reizen. Dat is soms wel vermoeiend.’

Het voordeel van Enschede is dat je direct een verbinding hebt met Den Haag. Maar het is lang zitten

Sinds hij in januari zijn huidige baan begon, reist Marouan dagelijks uren naar zijn werk en terug. Het kantoor van zijn werk is in Amersfoort en hij heeft opdrachten in Almere en Den Haag. ‘Dat zijn lange dagen. Het voordeel van Enschede is wel dat je direct een verbinding hebt met Amersfoort en ook Den Haag. Maar het is lang zitten.’

Samenwonen

Op zich heeft Marouan nog even. Voor zijn studio heeft hij een vast huurcontract, dus hij mag er blijven wonen zolang hij wil. ‘Maar het is in principe een woonconcept voor jongeren tot 35, dus als je ouder wordt, verwachten ze dat je eruit gaat. En ik hoop zelf ook niet dat ik er tot mijn 35ste hoef te zitten. Op een gegeven moment ga ik hier wel uitgroeien.’ Hij wil ook wel gaan samenwonen binnen afzienbare tijd en bij zijn woning mag maar één persoon ingeschreven staan. ‘Het hoeft niet nu meteen, maar ik richt me daar wel op. Als ik wil samenwonen, moet ik dus groter wonen.’

Marouan is sinds dit jaar actief op zoek naar een woning. ‘Ik sta bijna overal ingeschreven. Voor sociale huurwoningen, maar daar zijn hele lange wachtlijsten. Ik schrijf me in op woningbouwprojecten die van start gaan. En ik kijk op Stekkies.’ Dat is een platform waar kamers, appartementen en woningen in de vrije sector worden aangeboden. ‘De meeste woningen waar ik op reageer zijn flink aan de prijs, soms wel richting tweeduizend euro. Maar dat kan het waard zijn, als het nieuw is en mooi gelegen. En als je dan samen wat inkomen hebt, kan je het wel betalen.’

Maar zijn reacties op particuliere huurwoningen liepen tot nu toe teleurstellend af. ‘Het is heel ondoorzichtig waar ze precies op selecteren. Je voldoet dan wel aan alle criteria, maar aan het eind krijg je toch een afwijsmailtje.’

Vooralsnog moet Marouan dus nog op en neer reizen van Enschede naar de Randstad. Maar hij is positief ingesteld. ‘Ik wil gewoon heel graag en dan geloof ik ook wel dat dingen op je pad komen op een gegeven moment. Alleen, je weet gewoon niet wanneer.’